کدخبر: ۸۳۰۲۵
۲۴ تیر ۱۳۹۶ ساعت ۰۴:۱۶
چاپ

تجلی خودباوری در اقدامی جهادی:

ساخت مسجد از محل یارانه زندگی روستاییان در مقابل نجومی بگیران/صرف فعل خواستن بعد از 70سال زندگی در روستای آب زالو+تصاویر

عده ای از ساکنین روستای آب زالو در بخش موگرمون شهرستان لنده فارغ از هیاهوهای سیاسی و کارهای روز مره در اقدامی جهادی پس از 70سال زندگی در این روستا با اهدای یک قطعه زمین و از محل یارانه زندگی خود اقدام به ساخت مسجد روستا کردند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده، پس از گذشت 70سال از زندگی در روستایی در دامنه کوه مرزون و ابتدای سربالایی های جاده منطقه گردشگری موگرمون روستای آب زالو با مردمانی مهربان زندگی می کنند که با گذشت بیش از 70 یا80سال زندگی در این روستا هنوز از نعمت محلی برای عبادت و رازو نیاز و مراسمات مذهبی و ترحیم محروم بودند.

مشهدی علی بدیعی نژاد و فرزندان و جمعی از ساکنین روستای آب زالو پس از گذشت 70سال زندگی در این روستا در اقدامی جهادی علاوه بر اهدای قطعه زمینی 270متری برای ساخت مسجدی مذین به نام امام هادی(ع) اقدام به پی کنی و ساخت این مسجد با هزینه شخصی خود کردند که در نوع خود قابل تحسن است.

امروز مشهدی علی و دیگر ساکنین روستای آب زالو فارغ از هیاهوهای سیاسی و کارهای روزمره در اقدامی جهادی نسبت به ساخت محلی برای عبادات و رازو نیاز با معبود خویش با قلوبی سرشار از عاطفه و مهر اقدام کردند و با وجود کهولت سن آن چنان کلنگ و بیل می زدند و با هرکلنگ ذکر "الهم صلی علی محمد و آل محمد" نیز جاری بود.

مشهدی علی بدیعی نژاد این پیرمرد مسن روستایی ثمر عمرخود را ساخت و تکمیل این مسجد عنوان کرد و دائماً ثناگوی خداوندی بود که تا این لحظه عمری جهت ساخت این مسجد به وی عنایت کرده است.

نکته جالب تر اینکه فرزندان مشهدی علی و دیگر ساکنین روستا با همدیگر در این حرکت جهادی مشارکت داشته و برای مرضی رضای خداوند از هیچ تلاشی دریغ نمی کردند.

 بدون شک واژه جهاد اینجا است که معنای واقعی خویش را پیدا می کند در حالی که نجومی بگیران در حال افزایش سرمایه خود هستند مردم این روستا از یارانه خانواده خویش در حال ساخت و تکمیل مسجد برای عبادت مومنین و مومنات هستند.

روستای آب زالو در فاصله 5کیلومتری شهر لنده واقع شده است که تاکنون هیچ مسجد و حسینه ای نداشته و جهت امورات معنوی و فرهنگی خود به سایر روستاها همجوار مراجعه می کردند.

گزارش و عکس: سید اسماعیل میری

انتهای پیام/م75