تلخ و شیرین زندگی زوج جوان چاپخانه دار لنده ای + تصاویر

به گزارش خبر لنده به نقل از پایگاه خبری تحلیلی صبح زاگرس، محمد حسین آزادی؛ فعال دانشجویی کهگیلویه و بویراحمدی و دبیر جامعه اسلامی دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان؛ تقویم را که نگاه می کردم چشمم به روز 12 شهریور افتاد: سالروز شهادت رئیسعلی دلواری و روز مبارزه با استعمار انگلیس. کنجکاو شدم پیرامون شخصیت رئیس علی دلواری بیشتر بدانم.بحث بازگشایی سفارت انگلیس در این ایام نیز مزید بر علت شد.

با بررسی و مطالعه احوالات جوان و دلیر مرد دشتستانی دریافت زندگی او می تواند الگویی مناسب و متناسب برای مسئولان و جوانان امروز و فردای وطن باشد. رئیس علی جوانی است که علی رغم سن کم، نسبت به مسائل داخلی و خارجی کشورش کاملاً آگاه است و با هوشیاری تمام، زیرکانه و شجاعانه نسبت به آنها حساسیت نشان داده و اقدام می کند.

او با بصیرتی بالا مسیر صحیح را تشخیص داده و با کسب اجازه از علماء زمان خود دست به عمل می زند.رئیس علی نه استبداد داخلی را بر می تابد نه استعمار خارجی را تاب می آورد و در یک عبارت«انقلابی» به معنای واقعی است.

بی شک اگر رئیسعلی در دانشگاه تحصیل می کرد چهل پنجاه سال زودتر جریان جنبش دانشجویی را با همان تابلوی مقدس خود یعنی مبارزه با استبداد داخلی و استعمار خارجی راه می انداخت.

او دشمن را به خوبی می شناسد با وجود قلت عِدّه و عُدّه راه مقاومت در پیش می گیرد،تطمیع و تهدید دشمن در او موثّر نیست و فریاد بر می آورد:

«چگونه می‌توانم بی‌طرفی اختیار کنم درحالیکه استقلال ایران درمعرض خطر جدی قرار گرفته‌ است؟» آنگاه بر می شورد و پیاپی دشمن را شکست می دهد، عظمت بریتانیای کبیر را در هم می شکند و لشکرش را خجل زده و شرمسار می کند، دست آخر نیز با ناجوانمردی دشمن، از پشت خنجر خورده و به آرزوی خود یعنی شهادت دست می یابد.

اگر امروز علی رغم هشدارهای پیاپی رهبرمعظم انقلاب نسبت به کم رنگ شدن توجه به دشمنی ها، برخی از افراد و مسئولین هنوز متوجه خطر نشده اند، صد سال قبل تر جوانی رئیسعلی نام، خود مبارزه با دشمن داخلی و خارجی را،جهت حفظ اسلامیت و در درجه بعد ایرانیت خویش، هدایت می کند.

رئیسعلی برای مقاومت در برابر دشمن از فقهای زمان خود کسب تکلیف می نماید، دنیا را بی ارزش می شمارد، سلوک حسینی را سرلوحه خود قرار می دهد، سکوت در برابر وضعیت نابسامان موجود را خیانت می داند، از تهدید دشمن نمی هراسد بلکه آن را تاییدی بر اقداماتش می انگارد.

رئیسعلی به ما درس مبارزه و مقاومت آموخت و یاد داد که «اگر دشمن، خود را شبیه گربه ساخت و مومو کرد مثل موش ندویم» .

زمانی که خزانه، در فضای سراسر هرج و مرج  در اختیار دلیر تنگستان قرار می گیرد، حتی یک سیر شکر هم از بیت المال حیف و میل نمی کند. آری بی گمان اگر رئیس علی در زمانه ما بود، آقازاده ای زالوصفت و انگل بیت المال و خزانه مملکت نمی شد؛

رئیسعلی جنگید تا انگلیسی های خبیث و منفعت طلب را از کشور بیرون براند، روباه پیری که اقداماتش بعد از رئیسعلی، علت و فلسفه مبارزه دلیر دشتستان را عیان تر ساخت؛ از جمله: حامی درجه یک پهلوی و عامل فراماسونری در ایران، تربیت کننده غرب زده ها، تحریک کننده جریان های تجزیه طلب، تشدیدکننده تفرقه مذهبی، مبدع فرقه ضاله بهاییت ، غارتگر منابع اقتصادی و نفت، جداکننده بخش هایی زیادی از خاک کشور در دوران سلطنتی، حامی صدام و منافقین،حامی شبکه های رسانه ای معاند نظام و یکی از کارگردانان اصلی، کودتای 28 مرداد،  جریان فتنه 88  و تحریم های اقتصادی، حامی تشیع انگلیسی و عامل اصلی اشغال فلسطین و بسیاری دیگر از اقدامات خصمانه.

حال که فرش قرمز ها بار دیگر برای روباه پیر استعمار و سایر هم کیشانش پهن شده است، چشم و گوشمان را بیشتر باز کنیم و دوباره فرصت خیانت را برایشان مهیا نکنیم و نگذاریم بساط غارت برایشان پهن شود و با تسخیر بازار و اقتصاد، عرق کارگر ایرانی بی فایده ریخته شود؛چرخ سانتریفیوژها اگر کند می چرخد، لا اقل چرخ کارخانه ها بچرخد و این همه جوان تحصیل کرده مستعد، بیش از این در آتش بیکاری نسوزند.

انتهای پیام/