مشق نوروز، خداحافظ؛ آری یا خیر؟

به گزارش خبرلنده  به نقل از آفتاب جنوب،یدالله مرادی -یک ضرب المثل انگلیسی : به ایرانی روی پشت بام نگویی جلو نیا که می افتی ، زیرا اینقدر عقب می ره که از پشت سر می افتد ! قصد ندارم به این موضوع بپردازم که تعبیر و تشبیه انگلیسی ها در منع به انجام یک امر یا امر به انجام یک کار برای ما ایرانی ها قابل تطبیق باشد یا نباشد ، اما تیتر نشریات صبح روز چهارشنبه  (۲۵/۱۱/۹۶) : «مشق نوروز خداحافظ»

این خبر را یک ژورنالیست رسانه ای فرض کردم ولی با کمال تأسف در اخبار 20:30 همان روز مصاحبه وزیر محترم آموزش و پرورش را ملاحظه کردم که ضمن تایید خبر مذکور یک استدلال بسیار سطحی و غیر علمی ابراز داشتند و آن اینکه : ما جای مشق نوروزی را عوض کرده ایم ، مشق درسی نباشد ولی به جای آن خاطره نویسی و گزارش سفر به طبیعت قرار داده می شود ؟!!.

آنچه مورد اتفاق مشاوران درسی ، صاحب نظران تعلیم و تربیت و تجربه عملی و عینی فرهنگیان طی سالها تدریس بوده، این موضوع مهم است که یکی از عوامل مهم در افت آموزشی، وقفه مطالعاتی یا قطع آموزش یا فاصله تدریس در فرآیند یادگیری و یاددهی است که به پنجره های باز و یا حفره های عمیق تعبیر می شود.

همه اندیشمندان هم این عقیده جزم را دارند که یک عامل مهم در فراموشی، تعطیلی است و حتی روانشناسان براساس همین مبنا به کسانی که دچار تألمات روحی و یا شکست های زندگی و یا مصائب بزرگ می شوند توصیه به سفر و دست کشیدن از فعالیت کاری و رفتن به تعطیلات می نمایند به عبارتی برای فراموشی خستگی ها و مصائب و ناملایمات زندگی و روحی، تعطیلی و سفر را توصیه می کنند یعنی تعطیلی مساوی است با فراموشی.

حال سوال از وزیر محترم دارم که : برای تعطیلی طولانی سه هفته ای نوروز برای دانش آموزان چگونه برنامه ریزی کرده اید؟ این تعطیلات که برای بخش عمده ای از دانش آموزان همراه سفر و گردش و تفریح می باشد چه فاجعه ای بر توقف و تعطیلی فرآیند آموزشی ایجاد می نماید؟

سالهاست بحث کم کردن تعطیلات نوروزی و مدیریت کردن آن در ساختار بیمار نظام آموزشی کشور به عنوان یک درمان مطرح بود با این تصمیم غیرآموزشی صورت مسئله بیمار را پاک کردند تا با خبر هیجانی به فرزندانمان حتی در تلویزیون ملی هم بگویند خبر خوش برای دانش آموزان ؟!

حال به عنوان یک معلم بازنشسته به خود حق می دهم که از وزیر محترم هم بپرسم آیا جنابعالی در عمل ، کار آموزشی انجام داده اید؟ یا همیشه در مقام ستادی و اجرایی و مقام مسئول به انجام وظیفه مشغول بوده اید؟!

وقتی با شرایط جغرافیایی مناطق گرمسیر کشور بعد از ۲۰ روز تعطیلات نوروزی عملأ فقط ۱۰ روز دیگر کلاس ها برقرار می باشد و از ۱۰ اردیبهشت آغاز امتحانات نیمسال دوم است، چگونه امکان پذیر است معلمین تلاشگر بتوانند فراموشی ۲۰ روزه را احیا نمایند ؟ برای این افت آموزشی چه راهکار علمی و تجربی پیش بینی شده است ؟.

این بحث که مشق زیاد برای دانش آموزان نوعی استرس و نگرانی ایجاد می نمود تا از فرصت تعطیلات و سفر لذت کافی را کسب ننمایند، مطرح بود ، اما با این رها کردن و بی توجهی به برقراری ارتباط دانش آموز با کتاب و درس چه توجیه و استدلالی وجود دارد ؟ آیا این اقدام همان از پشت بام افتادن نمی باشد؟ راستی چند سال دیگر مقامات وزارت آن روز در مورد این تصمیم چه قضاوتی خواهند داشت؟

یک پیشنهاد:

با توجه به مجوز سیاست راهبردی مقام معظم رهبری در بحث آتش به اختیار در حوزه فرهنگی به مدیران آموزش و پرورش شهرستانها و استانها که عمومأ دلسوز و دغدغه مند هستند و برای پیشرفت درسی و تحول آموزشی نگران این تصمیم می باشند با همفکری و مشورت جامعه فهیم فرهنگیان ، تصمیمی مقتضی اتخاذ نمایند. در کیفیت و کمیت و نوع تکالیف نوروزی اقدام مناسب انجام دهند حتی انجمن های اولیا و مربیان را در حل این معضل کمک بگیرند با یک تصمیم منطقی و کارساز راه حل میانه ای را برگزینند تا از میزان خسارت ناشی از افت آموزشی بکاهند.

انتهای پیام/