درد دلهای بازنشستگان لنده ای و گلایه از فراموشی مسئولان+تصاویر

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده، سال های سرشار از جوانی را در راه خدمت به این کشور با همه خوشی ها، مهربانی ها و نامهربانی ها تحمل کردند تا جای جای این دیار به سامان برسد و فرزندان ایران زمین راحت و آسوده باشند وخدمت مضاعف خادمان خود در ادارات را تجربه کنند.

30سال خدمت شبانه روزی پای تخته های سیاه مدارس، پشت صندلی های سیاه ادارات، کار در بنادر و سایر مشاغل و در نهایت بازنشسته شدن مزد 30سال مجاهدت و تلاشی است که به انسان های شریفی اعطا میگردد که همه جوانی خویش را صرف خدمت به ایران و ایرانی کردند.

به بهانه روز تکریم از بازنشستگان دقایقی را در جمع تعداد از بازنشستگان ادارات و نهادهای مختلف حضور یافتیم تا درد چندین ساله آنان را بازگو کنیم.

گشتاسب تقی زاده از فرهنگیان بازنشسته آموزش و پرورش شهرستان لنده که در سال 78بازنشسته شد با دلی آکنده از بی مهری های روزگار و مسئولان گفت: بیشتر مشکلات بازنشستگان در حوزه رفاهی و خدماتی خلاصه می شود.

وی افزود: متاسفانه در این سال های که بازنشسته شده ام نه پارکی، نه مکان تفریحی و سرگرمی و نه هیچ جایگاهی برای دورهم نشینی بازنشستگان از سوی شهرداری و سایر ادارات در نظر گرفته نشده است.

این فرهنگی بازنشسته لنده ای تصریح کرد: شهرستان لنده بیش از 130نفر بازنشسته فرهنگی دارد ولی کانون بازنشستگان ندارد و نمی توانیم آنچه که حق و حقوقمان است را به درستی مطالبه کنیم.

وی تاکیدکرد: در طول این 18سال بازنشستگی هیچ گاه هیچ نهاد یا اداره ای زحمت یک اردوی تفریحی، سیاحتی و زیارتی برای بازشستگان را به خود نداده است.

تقی زاده اظهارکرد: مخارج زندگی آن قدر بالا رفته است که حقوق بازنشستگی به هیچ وجه جواب گوی مشکلات و مخارج زندگی را نخواهد داد.

تیمور رفیعی از بازنشستگان وزارت نیرو نیز در گفت وگو با خبرنگار این پایگاه خبری ضمن تقدیر از یاد کردن این روز توسط خبرنگار این پایگاه خبری گفت: رسانه ها همیشه به رسالت واقعی خویش عمل می کنند و در همه حال دارای هوش و ذکاوت هستند و تنها کسانی که این روز را به ما بازنسشتگان تبریک گفتند رسانه ها بودند.

وی افزود: بیشتر مشکلات ما به نداشتن کانون بازنشستگان بر می گردد چرا که اگر این کانون در سطح شهرستان تشکیل گردد بیشتر مطالبات ما را می توانند قانونی پیگیری کنند.

این بازنشسته وزارت نیرو تصریح کرد: متاسفانه هیچ سالن ورزشی یا مکانی که بازنشستگان بتوانند در آن کمی ورزش کنند وجود ندارد و ادارات نیز این زمینه را تا کنون فراهم نکردند.

وی با بیان دو خاطره ای تلخ از دوران کاری اش گفت: روزی بارانی در گرگر( وسیله ای برای عبور از رودخانه) بر روی رودخانه ایدنک با یکی از همکارانم در حال اندازه گیری سطح آب در ارتفاعی 20متری بودم که گرگر از ریل خارج شد و مردمی که این صحنه را دیده بودند با مسئولان شهرلنده تماس گرفتند و ما را نجات دادند.

رفیعی در ادامه بهترین لحظه دوران کاری اش را نجات یک خانم باردار و عبور آن از رودخانه مارون در روستای ایدنک بیان کرد.

 وی خطاب به مسئولان شهرستان و استان گفت: انتظار داریم بعد از34 سال خدمت صادقانه مسئولان استانی و شهرستانی با در نظر گرفتن بسته های خدمات رفاهی ما را نزد خانواده هایمان سربلند کنند.

محمدعلی هاشمی از فرهنگیان بازنشسته لنده ای در ادامه با گلایه از مسئولان آموزش و پرورش گفت: دوران بازنشستگی دورانی است که پس از 30سال خدمت انسان نیازمند چشم پزشک و دندان پزشک و سایر مباحث این چنین است ولی متاسفانه در آموزش و پرورش بیمه طلایی بازنشستگان که از ضروریات بحث درمانی آنان است قطع می شود.

وی افزود: سال های زیادی است که مبلغی در صندوق ذخیره فرهنگیان سپرده کرده ایم و امروز که نیاز ضروری به تسهیلات بانکی داریم به بهانه های مختلف از اعطای تسهیلات سرباز می زنند.

این فرهنگی بازنشسته لنده ای تصریح کرد: متاسفانه هیچ گونه سهمیه خرید خودرو به بازنشتسگان تعلق نمی گیرد و در زمینه سایر خدمات نیز از بیشتر امتیازات محروم هستند.

وی با گلایه از مسئولان آموزش و پرورش گفت: در روز های و برنامه های منتسب به آموزش و پروش نیز از بازنشستگان هیچ دعوتی صورت نمی گیرد که حداقل چند ساعتی در جمع دانش آموزان قبلی خود باشند تا روحیه ای مضاعف بگیرند.

علی رحم بهزادی یکی دیگر از فرهنگیان بازنشسته لنده ای ضمن اشاره به مشکلات زیاد بازنشستگان گفت: مشکلات آ قدر زیاد است که گفتن بیشتر آنان هیچ دردی از ما دوا نخواهد کرد.

وی افزود: واقعاً یک بازنشسته با حقوق اندک و بیش از 7نفر عائله که عمدتاً هم دانشجو و بیشتر آنان فارغ التحصیل بیکار هستند چه باید کرد.

این فرهنگی بازنشسته لنده ای تصریح کرد: هزینه های برق، آب و گاز و سایر مباحث در این سال ها افزایش چندین برابری داشته است ولی حقوق بازنشستگان چندان تغییری نکرده است.

وی تاکیدکرد: اگر مسئولان به فکر ما بازنشستگان نیستند حداقل به فکر فرزندانمان برای ایجاد مشاغل مختلف باشند تا از این بیکاری که دامن گیر بیشتر خانواده ها است نجات پیدا کنند.

بهزادی اظهارکرد: بیمه طلایی ما بعد از 30سال خدمت قطع شده است و بیمه آتیه سازان نیز تنها بخشی از هزینه سونوگرافی، رادیولوژی و بیستری بیمارستان ها را پرداخت می کند که آن هم با وجود مشکلات چندان جواب گو نیست.

علی جون فولادی از بازنشستگان نیروهای مسلح در شهرستان لنده است که با بیان مشکلات بازنشستگان این حوزه گفت: مشکلات حوزه مسکن، درمان و اشتغال فرزندان بازنشستگان از مهمترین دغدغه بازنشستگان است.

وی افزود: باتوجه به افزایش هزینه های درمانی، بیشتر بازنشستگان توانانی مراجعه به پزشک به صورت مداوم را ندارند.

به هرحال این گزارش تنها به بخشی از مشکلات بازنشستگان اشاراتی داشته است که بدون شک هزاران درد ناگفته دیگر در سینه دارند که شاید بیان آن ها هم چندان به صلاح نبوده باشد ولی لازم است بدانیم اگر امروز همه ما جوانان به منسب ها و پست های کلانی رسیده و خواهیم رسید مدیون تلاش و مجاهدت شبانه روزی همین بازنشستگان است.

گزارش و عکس:سیداسماعیل میری

انتهای پیام/م75