اوقات فراغت جوانان و نوجوانان ، یعنی انتخاب آنان برای لذت بردن از زندگی...

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده،  درواقع باید ابتدا از خود بپرسیم که اصلأ تا کنون چه نیازسنجی برای شناسایی علایق جوانان و نوجوانان نسل امروز متناسب با بافت فرهنگی انجام داده ایم و چه انتخاب هایی مفرح و برانگیزاننده و با پیش بینی علایق جلو چشم آنان قرار داده ایم که حال مدعی می شویم که جوانان و نوجوانان چرا فلان می کنند و باید جوان ما فلان تفریح و فلان رفتار را داشته باشد!؟

در واقع بسیاری از این ادعا های ما باطل است چون اگر به رزومه ی عملکردی خود بنگریم کمتر طرح و پژوهش میدانی، اجرایی و یا جهت دهی و پیش آگاهی برای چنین خواسته هایی به چشم می خورد، ولی قضاوت های اخلاقی و توصیه های ارزشی زیادی دیده می شود.

 این یک قاعده همیشگی بوده و هست که بنا بر پویایی های فردی اگر سیری را آگاهانه پیش بینی نکنیم و طرحی مناسب و کارشناسانه برای آن ارائه ندهیم، سیستم بصورت خودکار طرح و شکلی به خود خواهد گرفت و عدم دخالت در فرایند و آموزش به موقع و مناسب یعنی اجازه شکل گیری طرحی خودخواسته برای پر کردن اوقات فراغت، که چنین طرحی می تواند تبعات مختلف و گاه آسیب زایی در بر داشته باشد.

 با توجه به تأثیرات بین نسلی و اثرگذاری هرنسل بر سیر آینده باید به وضوح عنوان کنم که آنچه در این نسل بکاریم، در نسل های بعد درو خواهیم کرد و عدم تناسب تفریحات با موقعیت و خواسته های جوانان نیز به نحوی «آب در هاون کوبیدن است» و تا نشناسیم ، نمی توانیم با قطعیت از اثربخشی صحبت به میان آوریم.

 آموخته و انتخاب های مثبت، رغبت سنجی و استعداد یابی در تمامی زمینه ها و بسترسازی و استفاده از متخصصان در این زمینه گامی مؤثر در ساخت فرهنگی پویا و متناسب با بافت موقعیتی و جغرافیایی است.

 بدون شک آموزش و پرورش وظیفه ای همگانی است و صرفأ به مدرسه و دوران تحصیلی محدود نمی شود و قطعا یادگیری های اجتماعی ، رسانه ای، خانوادگی که زیسته ها و تجارب عملی ما را تشکیل می دهند به اعتبار دهی و یا اعتبار زدایی از آموخته های تحصیلی نقش اساسی دارند.

 برای تحقق آرمان های تربیتی نگاهی بنیادی و همه جانبه و تخصص محور لازم است که از پشتوانه علمی و عملی برخوردار باشد.

به نظر من نبود امکانات در بسیاری از موقعیت ها و نه همیشه، بهانه ای است که از نبود تخصص و یا دغدغه و یا لمس حساسیت ها حکایت دارد و ذکر این نکته نیز اهمیت فراوان دارد که یک فعالیت غیر کارشناسانه و مثبت بسیار آسیب زننده تر از عدم فعالیت است و بهتر است تخصص گرایی و دغدغه داشتن را در نگاه های مدیریتی چاشنی امر قرار دهیم.

یادداشت:داود فتحی ،مشاور و مدرس دانشگاه پیام نور شهر لنده

این یادداشت از سری یادداشت های مخاطبان این پایگاه خبری می باشد که عواقب صحت و یا کذب بودن  این نوشته برعهده نگارنده خواهد بود.

انتهای پیام/م75