افتخار پوشیدن لباس ایرانی را به مردم بازگردانید

به گزارش پايگاه خبري تحليلي خبر لنده به نقل از پایگاه اطلاع رسانی فرهنگ نگار، پوشاک در هر جامعه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نمادهای فرهنگی و سنتی آنان و خلاصه‌ای از طرز تفکر، اعتقادات و زندگی‌شان را به نمایش می‌گذارد اما چند سالی است که در ایران این نماد عظیم فرهنگی و اعتقادی جامعه تحت تأثیر برخی عوامل تا جایی که امروز به دست آوردند پوشاک مناسب از فتح بلندترین قله‌ها سخت‌تر به نظر می‌رسد.

لباس‌های ایرانی، نماد غربی!!

همواره لباس زنان ایرانی ترکیبی از هنر و اعتقادات مذهبی و ملی آنان بوده تا جایی که هیچ‌گاه در طول تاریخ کهن این مرزوبوم زن ایرانی بدون حجاب نبوده و همواره پوششی مناسب برای خود اختیار کرده تا توانایی خود را در جلوه گری برای دیگران جستجو نکند.

اما چند سالی است که یافتن البسه مناسب برای بانوان به‌شدت سخت شده و امکان انتخاب یک لباس مناسب با اعتقادات اسلامی ایرانی برای بانوان ایرانی به‌شدت پایین آمده است و سلیقه زیبای زن ایرانی و عقاید مذهبی و ملی که همواره در لباس وی جلوه‌ای باشکوه داشت و به‌عنوان یکی از افتخارات این سرزمین بوده، محصور به افکار سودجویانه برخی افراد شده است و متأسفانه باید گفت که این افکار تنها به دنبال سوق دادن جامعه به سمت فرهنگ غربی و برهنگی جامعه است تا جاییکه البسه هرچه کوتاه تر و تنگ تر شود، با بهانه مد بودن پول بیشتری بابت آن طلب می شود.

تقصیر این ماجرا گردن کیست؟

برخی معتقدند که بزرگ‌ترین مقصرین نفوذ این پوشاک غربی در کشور تولیدکنندگان داخلی‌اند چراکه بدون توجه به فرهنگ اسلامی ایرانی مردم به تولید محصولاتی به سبک غربی می‌کنند و برخی دیگر مسئولان را مقصر می‌دانند که در مقابل این هجمه عظیم علیه فرهنگ کشور تا مدت‌ها ساکت بودند و اکنون‌که کار مقابله با آن سخت شده به فکر افتاده‌اند؛ نظر دیگری نیز ماهواره و تبلیغات آن را مؤثرتر می‌دانند و می‌گویند که در صورت جمع شدن تمام نظرات قبلی، این‌یکی به‌تنهایی برای حرکت جامعه به سمت بد پوششی کفایت می‌کند؛ اما در میان پای نظر دیگری نیز در میان است که می‌گوید مقصر اصلی مردم‌اند که با خرید این‌گونه البسه به بازار فروش آن دامن می‌زنند و تنور آن را گرم نگه می‌دارند.

شاید نظر هرکدام از این گروه‌ها به‌نوبه خود درست و منطقی باشد اما نکته قابل‌تأمل این است که چرا همواره ما به دنبال یک مقصریم تا اشتباهات را به گردن او بی اندازیم و خود را تبرئه کنیم؛ چرا زمانی که توانایی برخورد مناسب و حرکتی استراتژیک در مقابل هجمه دشمن و تبلیغ فرهنگ غربی می‌شود انجام داد، کاری صورت نمی‌پذیرد؟.

جواب این مسئله در کجاست؟

شاید کشیدن شدن جامعه به این سمت که از لباس اصیل ایرانی خوششان می‌آید اما پوشیدن آن را برای خود نمی‌پسندند تمام علل بالا را جداگانه و حتی یکجا داشته باشد اما یقیناً نیازمند یک هدف‌گذاری در حد مسئولان رده یک کشوری و اهتمام بیشتر آنان هستیم.

برای مثال یک نمونه نادرست از هدف گذاری و حرکت در زمینه پوشاک باید به خانه مد ایران اشاره کرد و گفت اینکه اجازه فعالیت به موسسه‌ای بدهیم تا برای مردم ایران لباس فاخر تولید و رونمایی کند و در کوتاه‌ترین زمان ممکن پس از افتتاح آن ببینیم که محصولاتی با طراحی غربی به بازار معرفی می‌کند و به برخی مقدسات ملی توهین می‌کند و در سایت رسمی خود به تبلیغ مدهای غربی و شرقی می‌پردازد، مطمئناً اهداف سودجویانه در پس آن خوابیده و تنها خواهان استفاده از نام ایران برای پیشبرد هدفشان است و این نمی‌تواند راهی مطمئن برای رسیدن به فرهنگ اسلامی ایرانی باشد.

یقیناً ما نیاز به یک هماهنگی فوق‌العاده از بحث سیاست‌گذاری برای این بخش گرفته تا تولید البسه مناسب و معرفی بهتر آن به مردم هستیم و یقیناً اینجاست که می‌توانیم با فرهنگ غربی خداحافظی کنیم.

کلام آخر...

امام علی (ع) می‌فرماید: «پوشیدگی زن برای او بهتر است و زیبایی‌اش را پایدارتر می‌سازد.» پس چه‌بهتر است که به دنبال طرحی جامع برای ترویج فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی‌مان در حوزه پوشاک باشیم.

شاید در پایان نیاز باشد نکته‌ای را مطرح کنیم؛ اینکه اقتصاد کشور نیاز به توجه ویژه‌ای دارد، حرف صحیحی است اما نمی‌توانیم به بهانه اصلاح امور اقتصادی موارد دیگر را به باد فنا بسپاریم و در جواب برخی که می‌گویند "کشور مشکلات فروانی اقتصادی دارند و جوانان کار ندارند و یا نمی‌توانند ازدواج کنند و شما به چه چیزهایی گیر می‌دهید" یادمان باشد که "هیچ‌گاه نمی‌توان به‌جای آب، غذا خورد و گفت چون غذا خوردم دیگر به آب نیاز ندارم" و یادمان باشد که هرکدام کارکرد و جایگاه خود را دارد و نمی‌توانیم آن‌ها را جایگزین هم کنیم.

انتهاي پيام/م75