جاماندگان اربعین لنده، مشق عشق کردند

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «خبرلنده» در دل کوهپایه‌های سربه‌فلک‌کشیدهٔ زاگرس، در شهرستان لنده و در هوای گرم و سوزان این شهر با گرمای نفس‌های مؤمنانه در هم می‌آمیزد.

امسال نیز، جاماندگانِ کاروان حسینی، آن‌هایی که توفیق خاک‌بوسی حرم مطهر را نیافته‌اند، با دلی مالامال از حسرت و عشقی وافر، دست‌افشان و پای‌کوبان، مسیر ۱۲ کیلومتری عشق را از «لنده» تا بارگاه ملکوتی «امامزاده عمادالدین ولی (ع)» و ادامه آن تا روستای «مونه» پیاده پیمودند؛ گویی این جادهٔ خاکی، پلی است به بیابان‌های طرف و نجف اشرف.

سپیده‌دم، پیش از آنکه خورشید از پس قله‌های شرقی سر برآورد، شهر لنده لبریز از شوروشوق بود. پیرمردانی که عصاهای چوبی را محکم در دست فشرده بودند و چشمان نافذشان از پشت عینک‌های کهنه، برق عاشقی می‌زد، در صف نخست حرکت می‌کردند و نام «یا حسین» بر لب داشتند. در کنارشان، جوانانی با پرچم‌های سرخ و کتل‌های مشکی، با گام‌های استوار و مشت‌های گره‌کرده، مسیر را طوری می‌پیمودند که گویی به‌سوی میدان کربلا می‌روند، نه جاده‌ای کوهستانی در کهگیلویه و بویراحمد.

اما جذاب‌ترین مناظر این راهپیمایی، خردسالانی بودند که بر دوش پدران تکیه زده بودند. کودکان چندساله با پوشیدن لباس‌های سبز و مشکی کوچک، دست‌هایشان را به نشانه بیعت با قمر بنی‌هاشم (ع) تکان می‌دادند و نام «عباس» را با لهجهٔ شیرین لُری زمزمه می‌کردند. مادران و خواهران نیز با شربت، موکب‌های کوچک سیار برپا کرده بودند تا تشنگان راه را سیراب کنند، گویی می‌خواستند با این کار، لبخند سقای دشت کربلا را در خیال خود مهمان کنند.

با نزدیک‌شدن به بارگاه امامزاده عمادالدین ولی (ع)، حال‌وهوا ملکوتی‌تر می‌شد. زائران که از گردنه‌های صعب‌العبور و جاده‌های سنگلاخی عبور کرده بودند، خود را به آستان قدس می‌رساندند.

در این مکان مقدس، مراسم استقبال باشکوهی برپا بود؛ اهالی روستای مونه در کنار موکب شهدای این روستا و شهید راه امنیت سید حسین خالقی نژاد با آب گوارا و غذای نذری، از جاماندگان اربعین پذیرایی کردند. حلقه‌های ذکر و روضه‌خوانی زیر گنبد نورانی امامزاده تشکیل شد و صدای ضجهٔ عزاداران، گنبد مینا را تا عرش اعلا به لرزه درآورد.

در این پیاده‌روی، تفاوت سن‌وسال معنا نداشت؛ پدربزرگ‌های هشتادساله کنار نوادگان چهارساله، مادران جوان در کنار دختران نوجوان، همه یک‌صدا و یک دل بودند. گویی مسیر ۱۲ کیلومتری لنده تا مونه، نه‌فقط فاصله‌ای جغرافیایی که سفری درونی به اعماق ایمان و ایثار بود.

جاماندگان امسال نشان دادند که عشق به سیدالشهدا (ع) محدود به مکان و زمان نیست؛ اگر پای‌دررکاب نتوانستند بگذارند، دل را به صحن و سرای حضرت دوختند و با گام‌هایی استوار، راهی را پیمودند که در آن، هر قدم، اجر یک حج و هر نگاه، سلامی بر شهیدان کربلا بود.

تصاویر تکمیلی در زیر آمده است: